نعیم هر دو جهان پیش عاشقان بجوی

هر آن چه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار

که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر

که این متاع قلیل است و آن عطای کثیر

معاشری خوش و رودی بساز می خواهم

که درد خویش بگویم به ناله بم و زیر