غرض کرشمه حسن است ور نه حاجت نیست

که کرد نرگس مستش سیه به سرمه ناز

بدین سپاس که مجلس منور است به دوست

گرت چو شمع جفایی رسد بسوز و بساز

جمال دولت محمود را به زلف ایاز

غزل سرایی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ برآورد آواز