نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی

منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز

که کیمیای مراد است خاک کوی نیاز

ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل

که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز