دود آهیش در آیینه ادراک انداز

غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند

پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

یا رب آن زاهد خودبین که بجز عیب ندید

چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ

وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز