زان که گوی عشق نتوان زد به چوگان هوس

عشرت شبگیر کن می نوش کاندر راه عشق

شب روان را آشنایی هاست با میر عسس

عشقبازی کار بازی نیست ای دل سر بباز

دل به رغبت می سپارد جان به چشم مست یار

گر چه هشیاران ندادند اختیار خود به کس

طوطیان در شکرستان کامرانی می کنند