من و همصحبتی اهل ریا دورم باد

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس

از گرانان جهان رطل گران ما را بس

قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند

ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس