زمانه از ورق گل مثال روی تو بست

به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش

کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم

که دل چه می کشد از روزگار هجرانش

ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش

تو خفته ای و نشد عشق را کرانه پدید

تبارک الله از این ره که نیست پایانش