نادیده هیچ دیده و نشنیده هیچ گوش

تا چند همچو شمع زبان آوری کنی

پروانه مراد رسید ای محب خموش

ای پادشاه صورت و معنی که مثل تو

چندان بمان که خرقه ازرق کند قبول

بخت جوانت از فلک پیر ژنده پوش