شکسته کمان باد و تیره گمان

گیابر در و دشت تو سبز باد

مباد از تو هرگز دل یوز شاد

ترا هرک یازد به تیر و کمان

که زنده شد از تو گو پیلتن

وگرنه پراندیشه بود از کفن

که در سینه اژدهای بزرگ