وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف

طرف کرم ز کس نبست این دل پرامید من

گر چه سخن همی برد قصه من به هر طرف

از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد

ابروی دوست کی شود دست کش خیال من

کس نزده ست از این کمان تیر مراد بر هدف

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگ دل