نگنجد بماند به چنگال گرگ

که زنده شد از تو گو پیلتن

وگرنه پراندیشه بود از کفن

که در سینه اژدهای بزرگ

شده پاره پاره کنان و کشان

ز رستم به دشمن رسیده نشان

روانش چو پردخته شد ز آفرین