تو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند

لان روحی قد طاب ان یکون فداک

عنان مپیچ که گر می زنی به شمشیرم

سپر کنم سر و دستت ندارم از فتراک

به قدر دانش خود هر کسی کند ادراک

به چشم خلق عزیز جهان شود حافظ

که بر در تو نهد روی مسکنت بر خاک