همچو من افتاده دارد صد قتیل

سبزپوشان خطت بر گرد لب

همچو مورانند گرد سلسبیل

ناوک چشم تو در هر گوشه ای

یا رب این آتش که در جان من است

سرد کن زان سان که کردی بر خلیل

من نمی یابم مجال ای دوستان