گر چه دارد او جمالی بس جمیل

یا رب این آتش که در جان من است

سرد کن زان سان که کردی بر خلیل

من نمی یابم مجال ای دوستان

پای ما لنگ است و منزل بس دراز

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

حافظ از سرپنجه عشق نگار