همچو مور افتاده شد در پای پیل

پای ما لنگ است و منزل بس دراز

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

حافظ از سرپنجه عشق نگار

شاه عالم را بقا و عز و ناز

باد و هر چیزی که باشد زین قبیل