عشق من با خط مشکین تو امروزی نیست

دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم

لیکن از لطف لبت صورت جان می بستم

دیرگاه است کز این جام هلالی مستم

از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور

در سر کوی تو از پای طلب ننشستم