مگر زنجیر مویی گیردم دست

ز دست کوته خود زیر بارم

که از بالابلندان شرمسارم

وگر نه سر به شیدایی برآرم

ز چشم من بپرس اوضاع گردون

که شب تا روز اختر می شمارم