همچنان چشم گشاد از کرمش می دارم

گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام

خون دل عکس برون می دهد از رخسارم

پرده مطربم از دست برون خواهد برد