گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد

من به آه سحرت زلف مشوش دارم

گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست

من رخ زرد به خونابه منقش دارم

نقل شعر شکرین و می بی غش دارم

ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من

جنگ ها با دل مجروح بلاکش دارم