خرد ز پیری من کی حساب برگیرد

مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من

به کوی میکده دیگر علم برافرازم

که باز با صنمی طفل عشق می بازم

بجز صبا و شمالم نمی شناسد کس

عزیز من که بجز باد نیست دمسازم