چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم

گر دست رسد در سر زلفین تو بازم

زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیست

در دست سر مویی از آن عمر درازم

پروانه راحت بده ای شمع که امشب