روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده

کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش

تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم