نه هر کو نقش نظمی زد کلامش دلپذیر افتد

منم کز غایت حرمان نه با آنم نه با اینم

چو هر خاکی که باد آورد فیضی برد از انعامت

ز حال بنده یاد آور که خدمتگار دیرینم

تذرو طرفه من گیرم که چالاک است شاهینم

اگر باور نمی داری رو از صورتگر چین پرس

که مانی نسخه می خواهد ز نوک کلک مشکینم