نه دل نیاز خرم، نه لب امید خندان

به چه رو به جلوه آید، طلب نیازمندان

گله از تهی کمندی، نه روا بود، همین بس

که غزال ما نیفتد به کمند صید بندان

چه کند زبون شکاری، ز چنین شکارگاهی