من خود کی ام که گریه به حالم کنی، ولی

بیهوده نیست در دل شب ها گریستن

نازم به غمزه تو که یک گام کرده است

صد ساله ره ز دیده من تا گریستن

می زیبدت به نرگس شهلا گریستن

گر کام دل ز گریه میسر شود، ز دوست

صد سال می توان به تمنا گریستن