خوش ساعتی که می کرد، منعم ز گریه، محرم

کز داغ دل مسوزان، کس را به محنت من

هنگام نزع این است، مقصود من که گر یار

چیزی اگر نگردد، فهم از اشارت من

گردش به چین ابرو، منع از نصیحت من

از ناوک تو عمدا، دشوار می دهم جان

تا در دلت بماند، یاد، این شهادت من