کند آغاز شیون تا شود رفع ملال او

ز شرح شوقم آتش در پر روح الامین افتد

اگر غمنامه هجر تو بربندم به بال او

نمیرم زود، غمگین است پیش از مردن یاران

پس از مردن گره شد در گلویم گریه، چون دیدم

که جان رو در قفا می رفت از شوق جمال او

بر آرم در لحد آهی که آتش در ملک گیرد