که محروم از تمام خوبرویانم برای تو

مسازم نا امید از خود، چو گشتم مبتلای تو

در آن صحرا که گیرد هر شهیدی دامن قاتل

بود دست کسی و دامن شرم و حیای تو

شدی بهر فریبم سر گران با عز و خوشحالم