ز ره وفا در این کو، که گذشته دامن افشان

که غبار درد و حسرت، به مزار ما نشسته

شود آشکار فردا، که به راه وعده او

ز غم بهشت و دوزخ، ز جهان جدا نشسته

که غبار کوچه ما، بر توتیا نشسته

ز دعا چه کار جویم، که میان تنگدستان

به هزار نامرادی، اثر دعا نشسته