که به چین زلف ساقی بکنم دراز دستی

نه شکیب توبه از می، نه ادب ز ما به مستی

چو کشی ز ناز لشکر، تو بگو فدای من شو

که گران نمی فروشد، به تو کس متاع هستی

چه عقوبت است یا رب، من عافیت گزین را