کشتی از غمزه اهل عالم را

کاتشم را به بال و پر بکشی

نامه ام سنگ را بگریاند

ای فلک مرغ نامه بر بکشی

بعد از این غمزه را مگر بکشی

تا کنم چون چراغ شام بلا

زنده سازی و در سحر بکشی