ای آن که به درد دل عرفی جگرت سوخت

بر خیز که منصوبه از این نرد ندانی

می نوشم و گلگون شوم و بیهده خندم

تا از غم دنیا رخ من زرد ندانی

امید که حال دل بی درد ندانی