خدا گواست که بی اختیار می گذری

ز حال دل خبرم ده که داغتر شویم

وگر نه کی تو ز کس شرمسار می گذری

مرو به تاب که داری، گذر به خاطر من

چو راه عشق نبردی، به راه عقل باز بگرد

که بر صحیفه تقویم پار می گذری

به سادگی تو رحم آیدم در این بازار