چو راه عشق نبردی، به راه عقل باز بگرد

وگر نه کی تو ز کس شرمسار می گذری

مرو به تاب که داری، گذر به خاطر من

خدا گواست که بی اختیار می گذری

که بر صحیفه تقویم پار می گذری

به سادگی تو رحم آیدم در این بازار

که تنگدستی و امیدوار می گذری