خصم از میان برفت و سرشک از کنار هم

بر خاکیان عشق فشان جرعه لبش

تا خاک لعل گون شود و مشکبار هم

آن شد که چشم بد نگران بودی از کمین

چون کائنات جمله به بوی تو زنده اند

ای آفتاب سایه ز ما برمدار هم

چون آب روی لاله و گل فیض حسن توست