قره گونون سرنوشتین یازدیریب

کنده است مهر را ز دل و کور گشته ایم

محبتی اورکلردن قازدیریب

زین سرنوشت تیره چه بی نور گشته ایم

این خلق را به جان هم انداخته است دیو

سالیب خلقی بیر-بیرینن جانینا

خود صلح را نشسته به خون ساخته است دیو