ای کاش گام می زدم آن کوه و دره را

کهلیک اوخور ، دالیسیندا فره سی

از بره سفید و سیه ، گله بی شمار

قوزولارین آغی ، بوزی ، قره سی

بیر گئدیدیم داغ-دره لر اوزونی

می خواندم آن ترانه » چوپان و بره « را

اوخویئدیم : » چوبان ، قیتر قوزونی «