بر ما بسی کمان ملامت کشیده اند

ما بی غمان مست دل از دست داده ایم

همراز عشق و همنفس جام باده ایم

تا کار خود ز ابروی جانان گشاده ایم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده ای

ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم