هریان گلدی شیلاغ آتیب ، آشاردیق

ما هم دوان ز بام و ز دیوار ، کو به کوی

هئچ بیلمزدیک داغدی ، داشدی ، دوواردی

بازی کنان ز کوچه سرازیر می شدیم

ما بی غمان ز کوچه مگر سیر می شدیم !

آللاه ، نه خوش غمسیز-غمسیز یاشاردیق

۲۳