بیر شال آلیب ، تئز بئلیمه باغلادیم

با گریه خواستم که همان شب روم به بام

شال ایسته دیم منده ائوده آغلادیم

شالی گرفته بستم و رفتم به وقت شام

آویخته ز روزنه خانه غلام

غلام گیله قاشدیم ، شالی ساللادیم

جوراب بست و دیدمش آن شب ز روزنه