کند اوشاغی قار گولله سین سوینده

پیش از بهار تا به زمین تابد آفتاب

یاز قاباغی گون گونئیی دوینده

با کودکان گلوله برفی است در حساب

پاروگران به سرسره کوه در شتاب

کورکچی لر داغدا کورک زوینده

گویی که روحم آمده آنجا ز راه دور