من باخیرام سئلده بوغولموش آیا

مهتاب بود و با تقی آن شب کنار رود

میرزاتاغی نان گئجه گئتدیک چایا

من محو ماه و ماه در آن آب غرق بود

زان سوی رود ، نور درخشید و هر دو زود

بیردن ایشیق دوشدی اوتای باخچایا

گفتیم آی گرگ ! و دویدیم سوی ده