تو دادی مرا دانش و زور و فر

به آب اندر آمد سر و تن بشست

جهان جز به زور جهانبان نجست

به یزدان چنین گفت کای دادگر

که پیشم چه شیر و چه دیو و چه پیل

بیابان بی آب و دریای نیل

بداندیش بسیار و گر اندکیست