آمما ، نه تبریز ، کی گلممیر بیزه

تبریز بوده عمه و سرگرم کار خویش

خجه سلطان عمه گئدیب تبریزه

ما بی خبر ز عمه و ایل و تبار خویش

برخیز شهریار و برو در دیار خویش

بالام ، دورون قویاخ گئداخ ائممیزه

بابا بمرد و خانه ما هم خراب شد