برخیز شهریار و برو در دیار خویش

خجه سلطان عمه گئدیب تبریزه

ما بی خبر ز عمه و ایل و تبار خویش

آمما ، نه تبریز ، کی گلممیر بیزه

بالام ، دورون قویاخ گئداخ ائممیزه

بابا بمرد و خانه ما هم خراب شد

آقا اولدی ، تو فاقیمیز داغیلدی