سوز آغزیندا اریردی یاغلارکیمی

چون ابر کوهسار بغرد به باغ و راغ

گورولدردی بولوتلی داغلارکیمی

حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ

با جبهت گشاده ، خردمند دیه بود

آلنی آچیق ، یاخشی درین قاناردی

چشمان سبز او به زمرد شبیه بود