گئجه کروان یولون آزیب ، چاشاندا

گر کاروان گذر کند از برف پشت کوه

حیدربابا ، قارلی داغلار آشاندا

شب راه گم کند به سرازیری ، آن گروه

باشم به هر کجای ، ز ایران پرشکوه

من هارداسام ، تهراندا یا کاشاندا

چشمم بیابد اینکه کجا هست کاروان