بیر باخئیدیم گئچمیشینه ، یاشینا

ای کاش پشت دام قیه ، از صخره های تو

بیر چیخئیدیم دام قیه نین داشینا

می آمدم که پرسم از او ماجرای تو

بینم چه رفته است و چه مانده برای تو

بیر گورئیدیم نه لر گلمیش باشینا

روزی چو برفهای تو با گریه سر کنم