سنده قئیتر ، گویلره سال بو سسی

من هم به چون تو کوه بر افکنده ام نفس

من سنون تک داغا سالدیم نفسی

فریاد من ببر به فلک ، داد من برس

بر جغد هم مباد چنین تنگ این قفس

بایقوشوندا دار اولماسین قفسی

در دام مانده شیری و فریاد می کند