کوراوغلونون گوزی قارا سئچنده

درنا ز آسمان گذرد وقت شامگاه

حیدربابا . گئجه دورنا گئچنده

کوراوغلی در سیاهی شب می کند نگاه

قیرآت او به زین شده و چشم او به راه

قیر آتینی مینیب ، کسیب ، بیچنده

من غرق آرزویم و آبم نمی برد